Stop. Look. Listen.

Love Story. Chos. (For Medail Ferchiann’s 21st Birthday)

Since I won’t be there with you para makisaya sa pagdiriwang ng ika-dalawampu’t isang taon ng buhay mo, I’ll just write the nobela of our love story. Chos. Forgive the Taglish. :P

Yaay! It has been half a year already since the last time na nagkita at nagkasama tayo, and I definitely miss you, Bp! Oh come on, who’s gonna forget that moment when you made me tulog sa floor ng kadirs mong room just because nahihiya ka sa amoy ng bed mong yucky naman talaga, at siyempre ang super bonggang bonding natin sa Starbucks na wala naman tayong napag-usapan just because ang adik mo sa free wifi. Haha.

Anyway, I seriously miss you na kaya I’ll start making kwento na. :)

I know naman na from the very beginning ng friendship natin eh ayaw mo sa akin. Naiinis ka kasi mas maganda ako sa’yo. Ayaw mo kasing natatalbugan kita. Hahaha. At nagseselos ka rin nun kasi dalawa na tayong bestfriend ni Beatrice Lyn. Those were the days when we were both baduy. Yung ang payat payat mo pa kasi wala kang kayamanan, paulit-ulit yung sinusuot mong damit kasi poor ka pa at nakaretainer ka pa kahit hindi ka naman nagbraces. Hehe. And who’ll forget the color of your shoe laces and that Mr. Lee jacket that you keep on wearing over and over. Hihi.

At ito, ang super remarkable. Yung umiiyak ka kay Bea during Filipino 1 subject kasi nagbreak kayo ng GIRLFRIEND mo (yan ang sabi mo). Ayun pala… Hahahaha!

Okay, enough of these na. Sa good side naman tayo. ;) Honestly, super thankful ako kay Beatrice Lyn kasi umalis siya ng SLU. Kasi kung hindi naman siya nawala that time, hindi naman niya ako ihahabilin sa’yo at hindi ka mapipiltang alagaan ako. Naging real bestfrriends lang naman tayo nung nawala siya sa eksena eh kasi wala ka ng choice dahil ako na lang ang available. Hehe.

I honestly enjoy being with you. Two-in-one ka kasi. May bestfriend na ako, may boyfriend pa ako. You always make me feel special at hindi mo ko iniiwanan kahit lagi kitang inaaway.

What I love about our friendship eh yung neverrr may dull moment kapag tayo ang magkasama. Haler. What’s the sense of us being the Bungisngis King and Queen kung may iyakan moments diba. ;) Yung naiiyak ka na kasi wala kayong nakuhang award sa film, pero naidaan mo pa rin sa kalandian mo at nilibre mo ako ng facial kasi depress ka. :P Kung iba yun, tiyak alak hahanapin, pero ikaw, ang best revenge sa failure ay ang pagpapabongga ng sarili. :) :) 

As much as I would like to enumerate yung mga favorite moments ko with you, I’m tinatamad na too many naman kasi. Basta, ito ha, final words, you’re one of God’s best-est gifts to me. Chos. Labyu, Bp! HAPPY BIRTHDAY!!!!!